ورود ثبت

ورود به سایت

نام کاربری *
گذرواژه *
مرا به خاطر بسپار

فهیمه رحیمی تا پیش از انتشار خبر درگذشتش ورای سبک نوشتاری عامیانه اش نویسنده به اصطلاح بی سرو صدا و بی ادعایی بود که کتابهایش با تیراژ بالایی منتشر می شد و خوانندگان خودش را نیز داشت. اما پس از مرگ او تیغ منتقدان در نبود او تیزتر شد و چه یادداشت های منتقدانه ای که در این چند روز در فضای مجازی و رسانه ها منتشر نشد.

حمیدرضا امیدی سرور معتقد است، سبک نوشتاری فهیمه رحیمی با وجود اینکه بسیار معمولی است و نمی‌تواند منحصر به فرد باشد، اما موضوعی نیست که بتوان آن را انکار کرد.

تکین حمزه‌لو با اشاره به درگذشت فهیمه رحیمی اظهار داشت: فضای ادبیات داستانی در ایران اساساً طوری نیست که بشود یک نویسنده مانند او را با «دانیل استیل» مقایسه کرد، اما باید اذعان کنیم که رحیمی سبک خاص خودش را در نوشتن داشته است.

جمعه, 21 تیر 1392 ساعت 18:52

در مرگ رمان‌نویس پُرمخاطب

خیلی‌ها از نزدیک او را ندیده بودند اما تقریباً می‌توان گفت همه‌ی آن‌هایی که توی عمرشان چند کتاب رمان خوانده‌اند هم او را می‌شناختند و هم از آثارش خوانده بودند.

دوشنبه, 17 تیر 1392 ساعت 01:22

ای دانیل استیل ما

فهیمه رحیمی، اسم آشنای سال‌های نوجوانی ما هم درگذشت. رحیمی نویسنده‌ای بود که از سال 69 که اولین رمانش را منتشر کرد تا به امروز، هیچ سالی نبوده که تجدید چاپ کتاب‌های او متوقف بشود. با این حال، اسم او برای نسل ما یک آشنایی و ویژگی خاص داشت.

ادبیات عامه‌پسند از پاورقی‌های دهه‌ی 20 تا داستان‌های عاشقانه و احساسی امروز، بخشی از ادبیات داستانی ایران را تشکیل می‌دهد. ادبیاتی که با وجود موافقان و مخالفان سرسختش همچنان جایگاه خود را در بین کتاب‌خوان‌ها حفظ کرده است.

جدا از تمام جذابیت هایی که رمان های عامه پسند برای جامعه و افراد حاضر در آن دارد، بی تردید نوشته‌های رحیمی در دسته بندی ارزشمندتری نسبت به همتایانش قرار می گیرد.

ایوب بهرام در یادداشتی نوشت: وقتی خواندم که خانم فهیمه رحیمی در آخرین مصاحبه گفته بودند من میلیونر نیستم...با خودم گفتم قرار نیست و نبود که باشی.

مدت‌هاست كه مقالاتى جسته و گريخته درباره ادبيات عامه پسند در مطبوعات مختلف نوشته مى شود كه بيشتر به قلم دوستانى است كه نظر مساعدى نسبت به آن ندارند و اگر هم گاهى در يكى از مقالات سعى در حفظ ظاهرى بى طرفانه گرفته شده و دست ترحمى بر سر اين گونه از ادبيات كشيده اند، مضرات صدگانه اش هم در كنار آن يك حسن ترحم برانگيز عنوان شده است.

چهارشنبه, 12 تیر 1392 ساعت 01:48

ادبیات عامه‌پسند را نباید سرکوب​ کرد

محمدرضا گودرزی نویسنده و منتقد ادبی است. پشت حصیر، در چشم تاریکی، شهامت درد، آنجا زیر باران، رویاهای بیداری، اگه تو بمیری، و چرا می‌زنی آثار او هستند.

آيا ادبيات عامه پسند نوعي از ادبيات است كه نويسنده آن را با توجه به ذوق و سليقه هنري و در دنياي تنهايي نويسنده بودن مي آفريند يا متوني هستند كه بر پايه ذوق و علاقه مردم يا مخاطبان پديد مي آيند و آيا نوشتن اين متون براي ارضاي روحيه هنري در جهان منزوي خويشتن نويسنده است يا هدف آنها سرگرم كردن خواننده و مردم است و جايگاه هنري و خلاقيت ادبي و زيبايي شناسي در آن چندان اهميتي ندارد.

سه شنبه, 11 تیر 1392 ساعت 00:11

اهميت فهيمه رحيمي نبودن

پشت سر مرده حرف نمي زنند. اين توصيه اخلاقي گاهي چنان جدي گرفته مي شود كه انگار نه انگار يك نويسنده، شاعر و هنرمند، با آثارش به زندگي در اين جهان ادامه مي دهد و با ديگراني كه خاطرات به جا مانده از آنها صرفا در شعاع خانوادگي ماندگار مي شود، تفاوت دارد. اساسا نسبت متن با مولف و مخاطب، با نسبت اخلاقي ما با همنوعان خود كه با مرگ از ميان ما مي روند، متفاوت است.

سه شنبه, 11 تیر 1392 ساعت 00:08

كدام عامه؟ كدام پسند؟

آنچه در ايران به عنوان داستان عامه پسند مطرح مي شود، هنوز هويت و حيثيت تعريف شده درستي ندارد. فهيمه رحيمي نمونه مناسبي است براي اثبات نامناسب بودن اين تعريف. ما فهيمه رحيمي را نويسنده داستان هاي عامه پسند مي دانيم. اما اين عنوان را به ر. اعتمادي و م. مودب پور هم اطلاق مي كنيم.

مخاطبان ادبيات قديم اعم از شعر و نثر، اديبان و دانشمندان و خواص بودند. عوام جامعه نظر به تحولات سياسي و اجتماعي و فرهنگي از دوره مشروطه (1300-1285) مورد توجه نويسندگان قرار گرفتند. بديهي است برقراري چنين ارتباطي نيازمند تغيير اسلوب نگارش و انتخاب زباني ساده و نثري غيرفاخر و در خور فهم مردم كوچه و بازار بود.

سه شنبه, 11 تیر 1392 ساعت 00:00

تنهايي نويسنده عامه پسند

وقتي يك نويسنده ايراني كه عنوان عامه پسند را با خود يدك كشيده است، مي ميرد، اين حقيقت را آشكار مي كند كه اين دسته رمان نويسان، هنگام مرگ، بسيار تنهاتر از رمان نويساني هستند كه آثارشان مهر عامه پسند روي خود ندارد. تنهايي نويسنده هاي عامه پسند ايراني يك رويداد معكوس نسبت به ساير نقاط جهان است.

دوشنبه, 10 تیر 1392 ساعت 23:58

در جستجوی اعتبار

اول اينكه درگذشت خانم فهيمه رحيمي، همچون درگذشت هر عضو ديگري از خانواه ادبيات كه قطعا مي توانسته از راه ديگري روزگار بچرخاند اما به اين سو آمده و كاغذ و قلم را انتخاب كرده، جاي تسليت دارد. در اين روزهاي پس از فوت ايشان، خيلي از دوستان با اين گزاره كه كتاب هاي خانم رحيمي جماعت زيادي را كتابخوان كرد، بر اهميت وجود كتاب هاي ايشان صحه گذاشتند.

ادبيات پرمخاطب يا همان ادبياتي كه در خارج از ايران به نام پاپيولار و بست سلر شهرت دارد ادبياتي است كه مخاطبان بسياري را جذب مي كند، نويسندگان ادبيات پرمخاطب ايراني خيلي دوست ندارند كه از ادبيات آنها به نام عامه پسند ياد شود. اين گونه ادبي در ايران از دهه شصت با حضور دو نويسنده زن يعني فهيمه رحيمي و نسرين ثامني راهي براي نويسندگان زن ديگر شد تا آثاري را در اين زمينه منتشر كنند.

دوشنبه, 10 تیر 1392 ساعت 03:19

به خاطر فرهاد هم شده خودت را زجر مده

1. پرداختن به عامه پسندها ضروري است، نه از آن رو كه ميان آنها آثار به لحاظ هنري و زيباشناختي باارزشي مي يابيم (اين امر ممكن اما –به خصوص در ايران و با وضعيت فعلي فرهنگ و هنر آن– بعيد است)، به اين دليل كه استقبال معنادار «مردم» از آنها خبر از همخواني و همخوني ساختارهاي روايي آنها با باورها و عقايد و آرزوهاي اينها دارد.

ر. اعتمادی با اشاره به آغازگر بودن فهیمه رحیمی در سبک آثار پرفروش بعد از انقلاب، معتقد است اطلاق عنوان عامه‌پسند به این سبک توهین است و اگر فهیمه رحیمی عامه‌پسند باشد، حافظ هم عامه‌پسند است.

 

Go to top