فهیمه رحیمی تا پیش از انتشار خبر درگذشتش ورای سبک نوشتاری عامیانه اش نویسنده به اصطلاح بی سرو صدا و بی ادعایی بود که کتابهایش با تیراژ بالایی منتشر می شد و خوانندگان خودش را نیز داشت. اما پس از مرگ او تیغ منتقدان در نبود او تیزتر شد و چه یادداشت های منتقدانه ای که در این چند روز در فضای مجازی و رسانه ها منتشر نشد.

حمیدرضا امیدی سرور معتقد است، سبک نوشتاری فهیمه رحیمی با وجود اینکه بسیار معمولی است و نمی‌تواند منحصر به فرد باشد، اما موضوعی نیست که بتوان آن را انکار کرد.

تکین حمزه‌لو با اشاره به درگذشت فهیمه رحیمی اظهار داشت: فضای ادبیات داستانی در ایران اساساً طوری نیست که بشود یک نویسنده مانند او را با «دانیل استیل» مقایسه کرد، اما باید اذعان کنیم که رحیمی سبک خاص خودش را در نوشتن داشته است.

خیلی‌ها از نزدیک او را ندیده بودند اما تقریباً می‌توان گفت همه‌ی آن‌هایی که توی عمرشان چند کتاب رمان خوانده‌اند هم او را می‌شناختند و هم از آثارش خوانده بودند.

دوشنبه, 17 تیر 1392 01:22

ای دانیل استیل ما

فهیمه رحیمی، اسم آشنای سال‌های نوجوانی ما هم درگذشت. رحیمی نویسنده‌ای بود که از سال 69 که اولین رمانش را منتشر کرد تا به امروز، هیچ سالی نبوده که تجدید چاپ کتاب‌های او متوقف بشود. با این حال، اسم او برای نسل ما یک آشنایی و ویژگی خاص داشت.

ادبیات عامه‌پسند از پاورقی‌های دهه‌ی 20 تا داستان‌های عاشقانه و احساسی امروز، بخشی از ادبیات داستانی ایران را تشکیل می‌دهد. ادبیاتی که با وجود موافقان و مخالفان سرسختش همچنان جایگاه خود را در بین کتاب‌خوان‌ها حفظ کرده است.

جدا از تمام جذابیت هایی که رمان های عامه پسند برای جامعه و افراد حاضر در آن دارد، بی تردید نوشته‌های رحیمی در دسته بندی ارزشمندتری نسبت به همتایانش قرار می گیرد.

ایوب بهرام در یادداشتی نوشت: وقتی خواندم که خانم فهیمه رحیمی در آخرین مصاحبه گفته بودند من میلیونر نیستم...با خودم گفتم قرار نیست و نبود که باشی.

مدت‌هاست كه مقالاتی جسته و گریخته درباره ادبیات عامه پسند در مطبوعات مختلف نوشته می شود كه بیشتر به قلم دوستانی است كه نظر مساعدی نسبت به آن ندارند و اگر هم گاهی در یكی از مقالات سعی در حفظ ظاهری بی طرفانه گرفته شده و دست ترحمی بر سر این گونه از ادبیات كشیده اند، مضرات صدگانه اش هم در كنار آن یك حسن ترحم برانگیز عنوان شده است.

محمدرضا گودرزی نویسنده و منتقد ادبی است. پشت حصیر، در چشم تاریکی، شهامت درد، آنجا زیر باران، رویاهای بیداری، اگه تو بمیری، و چرا می‌زنی آثار او هستند.

صفحه1 از2